Co z tym wędzidełkiem?

dziecko, logopeda, mowa

Czym jest wędzidełko języka? To tkanka łączna łącząca język z dnem jamy ustnej.

Wędzidełko jest odpowiedzialne za prawidłowe ssanie pokarmu przez dziecko, wpływa na prawidłowe jedzenie pokarmu i dobrą wymowę oraz …. postawę ciała(!).

Jakie objawy mogą towarzyszyć dziecku przy skróconym wędzidełku?

– duża męczliwość przy karmieniu piersią bądź butelką

– czubek języka w kształcie serca
– niepokój, płacz i prężenie się podczas karmienia
– brak odruchu lateralnego ,wspomagającego przemieszczanie się pokarmu i jego transportu
– problemy z prawidłowym torem oddechowym
– biały nalot na języku
– wyciekanie mleka podczas karmienia
– refluks
– spadek masy ciała
– chowanie dolnej wargi
– kolki
– gazy
– wymioty po karmieniu
– twardy brzuszek po jedzeniu
– duże napięcie w obrębie warg i policzków
– ssanie z dużym wysiłkiem bądź bardzo słabo
– ślinienie się
– krztuszenie
– nieumiejętne picie z kubeczka
– pęcherzyk na górnej wardze
– pojawienie się przy karmieniu dźwięków przypominających „klikanie”
– niechęć do rozszerzania diety
– wygórowane odruchy kąsania
– problem z utrzymaniem w buzi smoczka

Jeśli zauważasz wyżej wymienione objawy u swojego dziecka – zgłoś się do logopedy, który oceni potrzebę podcięcia wędzidełka podjęzykowego, wędzidełka wargi górnej i dolnej bądź/lub/oraz wędzideł policzkowych.

Co dalej?

Jeśli logopedą stwierdzi, że wędzidełko jest skrócone , to szybko należy się udać z dzieckiem na frenotomię – zabieg podcięcia wędzidełka (laryngolog, ortodonta, chirurg ). Jest to mało inwazyjny zabieg, szybki i przebiegający zwykle bez żadnych powikłań .

Skrócone wędzidełko zakłóca jedzenie, picie, żucie i mówienie! Zakłóca dziecku funkcjonowanie!

Pamiętaj ! Wędzidełka nie da się rozciągnąć!

Jednakże przed zabiegiem konieczne jest odpowiednie przygotowanie jamy ustnej przez logopedę poprzez ćwiczenia i masaże.

Zgłoś się, jeśli Cię coś niepokoi.

zrelacjonujmy #wędzidełkojęzyka #logopedia #logopeda #wędzidełko

Objawy zaburzeń słuchu i zabawy stymulujące percepcję słuchową

dziecko, logopeda, mowa, pomysły, stymulacja, zabawa

Czy wiesz , że narząd słuchu dojrzewa i rozwija się jeszcze przed urodzeniem się dziecka? Znaczenie odgrywa bicie serca matki i jej głos, powtarzające się dźwięki oraz muzyka…
Narodzone dziecko potrafi rozpoznawać melodię i mowę, które słyszało jeszcze w życiu płodowym.
Słuch dziecka kształtuje się stopniowo poprzez jego doświadczenia!

Masz wpływ na to, jak Twoje dziecko będzie uczyć się odbierać dźwięki, lokalizować ich źródło i rozwijać swoją mowę!

Już u kilkumiesięcznego dziecka możesz świadomie stymulować słuch!

Działaj! Nawiązuj relację! Baw się!

„Zaszczep mnie a będę miał autyzm!” Obalamy mity.

autyzm, dziecko, mowa

Autyzm to poważne zaburzenie, związane z deficytami rozwojowymi w sferze poznawczej, komunikacyjnej i społecznej.

Statystyki odnoszące się do  występowania autyzmu są aktualnie bardzo niepokojące – u 1 dziecko na 150, a nawet 1 na 60 urodzonych diagnozuje się autyzm.

Nie jest to związane z tzw. „ epidemią autyzmu”, o której jest ostatnio dość głośno. Specjaliści mają większą wiedzę na temat zaburzeń rozwojowych,  a nauka dotycząca tego schorzenia znacznie się rozwinęła. Znacznie poprawiła się również świadomość  rodziców dzieci, przez co małe dzieci mają szansę na dobrą i wczesną diagnozę a także terapię .

Dzięki wczesnym działaniom diagnostycznym i terapeutycznym  małe dziecko poniżej 2 roku życia ma szansę zniwelować opóźnienia rozwojowe  a także   –  na miarę swoich możliwości –  funkcjonować wśród rówieśników.

Żeby wiedzieć o czym mowa, warto poznać najważniejsze objawy spektrum zaburzeń autystycznych.

Według klasyfikacji DSM-5 klasyfikacji zaburzeń psychicznych Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego za­bu­rze­nie au­ty­stycz­ne prezentują poniższe kryteria:

  1. Kli­nicz­nie znaczące, stałe nie­pra­wi­dło­wo­ści w obrębie ko­mu­ni­ka­cji spo­łecz­nej i in­te­rak­cji.
    a.  Wyraźne deficyty w ko­mu­ni­ka­cji wer­bal­nej i niewer­bal­nej wy­ko­rzy­sty­wa­nej w in­te­rak­cjach spo­łecz­nych,
    b.  Brak wza­jem­no­ści spo­łecz­nej,
    c.  Nieu­mie­jęt­ność roz­wi­ja­nia i utrzy­my­wa­nia relacji z ró­wie­śni­ka­mi wła­ści­wej dla poziomu rozwoju.
  2. Ogra­ni­czo­ne, po­wta­rzal­ne wzorce zachowań, za­in­te­re­so­wań i ak­tyw­no­ści ob­ja­wia­ją­ce się poprzez co najmniej dwa z po­niż­szych objawów:
    a.  Ste­re­oty­po­we za­cho­wa­nia mo­to­rycz­ne lub werbalne lub nie­ty­po­we za­cho­wa­nia sen­so­rycz­ne,
    b.  Nad­mier­ne przy­wią­za­nie do rutyny i zry­tu­ali­zo­wa­nych wzorców za­cho­wa­nia,
    c.  Ogra­ni­czo­ne za­in­te­re­so­wa­nia.
  3. Objawy muszą wystąpić we wczesnym dzie­ciń­stwie (ale mogę nie ma­ni­fe­sto­wać się w pełni dopóki ocze­ki­wa­nia spo­łecz­ne nie prze­kro­czą ogra­ni­czo­nych moż­li­wo­ści dziecka).

Według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD 10 istnieją trzy kryteria rozpoznania autyzmu :

A. Nieprawidłowy lub upośledzony rozwój wyraźnie widoczny przed 3 rokiem życia, w co najmniej jednym z następujących obszarów:

1. Rozumienie i ekspresja językowa używane w społecznym porozumiewaniu się,
2.  Rozwój wybiórczego przywiązania społecznego lub wzajemnych interakcji społecznych
3.  Zabawa funkcjonalna lub symboliczna.

B. Łącznie musi wystąpić co najmniej sześć objawów spośród wymienionych w punktach 1, 2 i 3, przy czym co najmniej dwa z punktu 1 i po co najmniej jednym z punktów 2 i 3:

1. Jakościowe nieprawidłowości wzajemnych interakcji społecznych, manifestujące się w co najmniej dwóch z następujących obszarów:

  1. niedostateczne wykorzystywanie kontaktu wzrokowego, wyrazu twarzy, postawy ciała i gestów do odpowiedniego regulowania interakcji społecznych,
  2. niedostateczny (adekwatnie do wieku umysłowego i pomimo licznych okazji) rozwój związków rówieśniczych, obejmujących wzajemne współdzielenie zainteresowań, aktywności i emocji,
  3. brak odwzajemniania społeczno-emocjonalnego, przejawiający się upośledzeniem lub odmiennością reagowania na emocje innych osób; lub brak modulowania zachowania odpowiednio do społecznego kontekstu; lub słaba integracja zachowań społecznych, emocjonalnych i komunikacyjnych,
  4. brak spontanicznej potrzeby dzielenia z innymi osobami radości, zainteresowań lub osiągnięć (np. brak pokazywania, przynoszenia lub wskazywania innym ludziom przedmiotów osobistego zainteresowania).

2. Jakościowe nieprawidłowości w porozumiewaniu się, manifestujące się w co najmniej jednym z następujących obszarów:

  1. opóźnienie lub całkowity brak rozwoju języka mówionego, które nie wiążą się z próbą kompensowania za pomocą gestów lub mimiki jako alternatywnego sposobu porozumiewania się (często poprzedzane przez brak komunikatywnego gaworzenia),
  2. względny niedostatek inicjatyw i wytrwałości w podejmowaniu wymiany konwersacyjnej (na jakimkolwiek występującym poziomie umiejętności językowych), w której zachodzą zwrotne reakcje na komunikaty innej osoby,
  3. stereotypowe i powtarzające się, idiosynkratyczne wykorzystywanie słów i wyrażeń,
  4. brak spontanicznej różnorodności zabawy w udawanie (,,na niby”) lub zabawy naśladującej role społeczne.

3. Ograniczone, powtarzające się i stereotypowe wzorce zachowania, zainteresowań i aktywności przejawiane w co najmniej jednym z następujących obszarów:

  1. pochłonięcie jednym lub liczniejszymi stereotypowymi zainteresowaniami o nieprawidłowej treści i zogniskowaniu, lub jednym lub więcej zainteresowaniami nieprawidłowymi z powodu swej intensywności i ograniczenia, a nie z powodu treści i zogniskowania,
  2. wyraziście kompulsywne przywiązanie do specyficznych, niefunkcjonalnych czynności rutynowych i zrytualizowanych,
  3. stereotypowe i powtarzające się manieryzmy ruchowe, obejmujące stukanie bądź kręcenie palcami; lub złożone ruchy całego ciała,
  4. koncentracja na cząstkowych lub niefunkcjonalnych właściwościach przedmiotów służących do zabawy (jak np. ich zapach, odczuwanie powierzchni, powodowanego hałasu lub wibracji).

C. Obrazu klinicznego nie można wyjaśnić innymi objawami całościowych zaburzeń rozwojowych, specyficznymi rozwojowymi zaburzeniami rozumienia języka z wtórnymi trudnościami społeczno-emocjonalnymi, reaktywnymi zaburzeniami przywiązania ani zaburzeniem selektywności przywiązania, upośledzeniem umysłowym z pewnymi cechami zaburzeń emocji i zachowania, schizofrenią o niezwykle wczesnym początku, ani zespołem Retta.

„Skąd ten autyzm??” Teorii na temat przyczyn powstawania autyzmu jest nieskończenie wiele… Autyzm ma podłoże biologiczne i genetyczne. Brak jest jednak nadal  jednego podejścia etiologicznego.

Doktor Andrew Wakefield to brytyjski lekarz, który w 1998 roku próbował udowodnić, że autyzm wywołują szczepionki. Ogólne poruszenie i panika wywołana przez doktora, panuje do dziś! Ruch antyszczepionkowców powiększa się, a pseudonaukowe bzdury obalił ich sam autor, który przyznał się do błędu. Jego teorie zostały podważone, a jak się później okazało  – wyniki badań zostały przez niego sfałszowane…

Pamiętaj zatem! Autyzm to spektrum zaburzeń rozwojowych, którego objawy  można zauważyć już u niemowląt.  Tylko prawidłowa i wcześnie rozpoczęta całościowa diagnoza i  podjęcie procesu terapeutycznego  może złagodzić objawy zaburzenia i poprawić funkcjonowanie dziecka.

Źródła:

https://www.autismspeaks.org/science-news/new-meta-analysis-confirms-no-association-between-vaccines-and-autism

http://www.mp.pl/szczepienia/specjalne/70680,artykul-wakefielda-wiazacy-szczepionke-mmr-zautyzmem-byl-oszustwem

O mnie

logopeda

Nazywam się Agnieszka Stefaniak-Szołyga.

Jestem logopedą, pedagogiem specjalnym i przedszkolnym, oligofrenopedagogiem i doktorantką Uniwersytetu Warszawskiego. Mam zaszczyt być także mamą Teodora. Na co dzień pracuję z dziećmi i studentami. Z powołania! Na zawsze!

Uczestniczę w wielu kursach kwalifikacyjnych z zakresu zaburzeń mowy, całościowych zaburzeń rozwoju i zespołów genetycznych.

Prowadzę zajęcia terapeutyczne, podczas których najważniejsze jest podejście oparte na relacji z dzieckiem. Mam doświadczenie pracy z małymi dziećmi. Cechuje mnie podejście integracyjno- holistyczne do małego człowieka. Podążam za potrzebami dzieci i jestem ich wiernym słuchaczem.

Moja działalność terapeutyczna opiera się wyłącznie poprzez stworzoną więź z dzieckiem i zabawę, w której dziecko czuje się bezpiecznie i może zawsze swobodnie wyrazić siebie.

Jestem członkiem Play Therapy International. Ukończyłam specjalistyczne międzynarodowe szkolenie Play Therapy i jestem jednym z kilkunastu praktyków tej metody w Polsce.

http://playtherapy.org/

Zajmuję się diagnozą i terapią logopedyczną dzieci z zaburzeniami rozwoju i mowy (m.in. opoźniony rozwój mowy, zaburzenia artykulacyjne, niepełnosprawność intelektualna, całościowe zaburzenia rozwojowe, autyzm, zespoły genetyczne), wspomaganiem procesu edukacji i rehabilitacji dzieci niepełnosprawnych oraz prowadzeniem warsztatów oraz konsultacji dla specjalistów i rodziców.

Wybrane szkolenia i warsztaty:

  • Interwencja Kryzysowa
  • Play Therapy International – szkolenie międzynarodowe (Terapia przez zabawę)
  • Dziewczyny w spectrum autyzmu
  • Opóźniony rozwój mowy- rozwiązania praktyczne
  • Oswojenie ma znaczenie – terapia karmienia od podstaw
  • Żucie wyzwaniem logopedy – zaburzenia czynnościowe układu ruchowego narządu żucia
  • Zajrzeć do wnętrza mózgu – neuronauka w badaniach rozwojowych
  • Rozwój procesów integracji sensoryczno-motorycznej niemowląt i małych dzieci z zespołem Downa – wskazania do usprawniania oraz zabawy terapeutycznej
  • Procesy samoregulacji niemowląt. Aspekt sensoryczny w rozwoju dziecka do 1 roku życia
  • Wczesne wspomaganie rozwoju dziecka -od teorii do praktyki
  • Afazja rozwojowa –droga przez diagnozę, terapię i edukację ku wyrównaniu szans Stowarzyszenie Razem Rozkodujmy Afazję
  • Alternatywne i wspomagające sposoby komunikacji (AAC) w pracy z dzieckiem z niepełnosprawnością sprzężoną
  • Obudzić sens życia -profilaktyka samobójstw dzieci i młodzieży
  • Growth Through Play System-praca z dzieckiem autystycznym w Systemie Rozwoju Poprzez Zabawę
  • Neuroflow–Trening słuchowy
  • Zespół Aspergera
  • NVC–porozumienie bez przemocy
  • Ostrożnie dziecko/Fundacja Dzieci Dają Siłę
  • Trening Umiejętności Społecznych
  • Terapia manualna w pracy logopedy
  • Original Play–zabawa pierwotna
  • Developing Life Skills in Young People Through Theatre/Paryż
  • Test rozwoju językowego. Fonologiczne i terapia dysleksji u dzieci z deficytem fonologicznym
  • Kurs doskonalący -Odkrycie dziecka według Marii Montessorii
  • Zaburzenia akomodacji wzroku u dzieci rozpoczynających naukę w szkole
  • Praca z osobami z Zespołem Downa
  • Kurs kwalifikacyjny -Oligofrenopedagogika
  • Pomoc małemu dziecku niewidomemu/słabowidzącemu z niepełnosprawnościąsprzężoną w adaptacji do środowiska przedszkolnego
  • CMC (Children Massaging Children)= 4 x D (Dzieci Dzieciom Dar Dotyku)
  • The VML Method
  • Zaburzenia lękowe u dzieci
  • Jak dziecko z ZA może odbierać świat
  • Trudne zachowania u osób z autyzmem
  • Podstawowe zagadnienia diagnozy i terapii autyzmu oraz zespołu Aspergera
  • Metody pracy z przewlekle chorym dzieckiem i jego rodziną
  • Wykorzystanie ACC ( komunikacja alternatywna) w pracy z dzieckiem z zaburzeniami mowy podczas zajęć indywidualnych i grupowych
  • Zastosowanie metody V. Sherborne do pracy z dziećmi
  • Diagnoza i terapia dysfagii

Kontakt:

stefaniak_a@o2.pl

+48 600 923 353